Interview #1

Interview Deborah en Joris van Hooidonk
Trabant-liefhebbers en oprichters van IFA-Service Zuid en IFA Team Nederland

Fenomeen
Joris van Hooidonk komt al sinds 1989 in het oosten van Europa. In die tijd stond de muur nog in Duitsland en was het oosten en het westen van elkaar gescheiden. Het was altijd lastig om naar het oosten te gaan, het land wat DDR heette. Joris ging vaak naar Tsjechië en reed dus enkele keren door DDR heen. Daar zag hij ze dan staan; de Trabant. Een vriend van hem, die in Tsjechie woonde, had er zelf ook één staan in zijn garage. Joris ging samen met hem eens hieraan sleutelen. In feite vond hij het gewoon een brommer, maar dan iets uitgebreider. Vanaf dat moment werd Joris verliefd op de Trabant. Het is een gemakkelijke auto en ideaal om te hebben. Toen hij zijn vrouw Deborah leerde kennen was Deborah zelf nog niet echt onder de indruk van de Trabant verhalen. Zij wilde zelf eigenlijk graag een Mini. Maar Joris praatte haar om en liet haar een keer meerijden met de Trabant. Toen sloeg ook Deborah om. De liefde gaat eigenlijk zo van de één naar de andere, het is gewoon aanstekelijk. Mocht er iets kapot zijn aan de auto hoeft men niet bang te zijn. Onderdelen zijn nog gemakkelijk te krijgen via websites als Marktplaats en Ebay, maar er worden zelfs nog onderdelen nieuw gemaakt. De Trabant is makkelijk te onderhouden, veel makkelijker dan alle andere auto’s waar je veel meer tijd en geld aan kwijt bent en daarnaast is de uitstraling van de Trabant gewoon erg goed. Ze zien er leuk en lief uit. Maar je moet de liefde voor de Trabant hebben, wil je er één willen rijden.

Oost-Duitsers
Voor Oost-Duitsers is de Trabant wellicht een auto die slechte gedachtes oproept bij de mensen gezien de voorgeschiedenis. Als Deborah en Joris tegenwoordig aan Oost-Duitse mensen vertellen dat ze 700km met een Trabant ergens naartoe rijden lachen ze hun uit. Ze kunnen niet begrijpen waarom mensen zo’n afstand nog afleggen met de Trabant. Sommige Oost-Duitsers hebben een echte afkeur voor de Trabant, maar de meeste mensen zijn toch positief en vinden het leuk wanneer ze een Trabant zien rijden. Diegene die er een afkeur voor hebben denken gewoon terug aan de slechte tijd van de DDR. De mensen hadden toen geen andere keuzes. Ze hadden de keuze uit een Trabant of helemaal niets. Moet je eens voorstellen dat Nederlanders alleen zouden kunnen kiezen uit een DAF. Dan zouden een hoop Nederlanders nadien ook een afkeer hebben tegenover de DAF.

DDR
Deborah en Joriskijken zelf niet zo problematisch tegen de DDR aan, maar het zijn gewoon rare gedachtes als je bijvoorbeeld even nagaat dat mensen pas na 30 jaar voor het eerst een banaan zien. Vele producten kenden ze niet en ze wisten ook totaal niet wat er zich in het Westen afspeelde. Maar toch was er toen altijd werk voor iedereen, iets wat nu niet meer het geval is. Deborah zegt zelfs dat vele mensen de DDR terug zouden willen hebben, maar dan zonder muur en zonder Stasi. Dat de mensen werden afgeluisterd is gewoon iets heel negatiefs en slecht. Joris en Deborah vonden het land fascinerend door de beperkingen in het land. In feite zien ze het zo: je leeft een jaar in één kleine ruimte en wordt daarna losgelaten in het wild, zonder iets te weten wat er al die tijd zich heeft afgespeeld buiten de kamer. Dat is een aparte, maar fascinerende gedachte als je het zo bekijkt.

Liefde
Wanneer je aan Joris vraagt wat de Trabant voor hem betekent, heeft hij er één woord voor nodig: liefde. De Trabant ziet er lief en schattig uit, het is relatief goedkoop om te rijden, het is makkelijk te onderhouden en het ‘gereuteldeteutel’ is prachtig. Het is gewoon een genot om in de Trabant te rijden, maar mensen moeten zich veilig voelen in de Trabant. Er zijn bepaalde Trabi’s die minder veilig aanvoelen, daar wil Joris dan ook niet mee rijden.

Trabant-liefhebbers
De meeste Trabant fans zijn tussen de 20 en de 50 jaar oud, maar er zijn natuurlijk uitzonderingen. Hoe ouder mensen gaan worden, hoe meer ze naar de Wartburg toetrekken. Ook de Wartburg is een Oost-Duitse auto. Deze zijn iets robuuster en sjieker. De meeste mensen, negen op de tien, die een Trabant rijden hebben iets met de DDR. Wanneer je er ook één hebt weet Deborah dat je ook op onderzoek uit gaat. Je wilt dan meer weten over de DDR, het is immers interessant om de geschiedenis te weten. Hoe kan het zo zijn dat mensen jarenlang moesten wachten op de Trabant en waarom reed de Trabant überhaupt daar? Waarom zijn ze gebouwd. Iedere Trabant liefhebber wil meer over deze geschiedenis weten. Nederlandse Trabant liefhebbers verdiepen zich dus ook in deze geschiedenis. Als je jong bent geef je niet veel om de geschiedenis. Je zou vast eens iets hebben gehoord over de muur en het westen en oosten, maar wat de DDR precies inhoudt? Sinds Deborah Trabant rijdt weet ze ook meer van de geschiedenis. En nu moet ze eerlijk bekennen dat ze Oost-Duitsers veel gastvrijer en vriendelijker vind ten opzichte van de Westerse Duitsers.

Broodrijders
Je bent geen Trabant liefhebber als je het alleen doet vanwege het goedkope rijden. Joris en Deborah noemen zulke mensen broodrijders. Er zijn voldoende mensen, zeker in Nederland, die een Trabant rijden omdat het goedkoop is. Je betaalt geen wegenbelasting en het sleutelen is natuurlijk makkelijk, maar vaak ontbreekt de liefde. Kijk op marktplaats eens hoeveel mensen zijn Trabant al snel verkopen. Je moet gewoon kunnen genieten van een ritje. Eind jaren 90 bracht Volkswagen een Trabant op de markt met een Polo-motor. Deze was geen 2takt meer, maar 4takt. Het gevoel in deze Trabant is ook totaal anders. Eigenlijk kun je ook zo zeggen dat je geen Trabant liefhebber bent als je deze Trabant rijdt.

Je eigen kind
Als je een echte Trabant liefhebber bent, dan sleutel je. En ook onderhoud je de auto met alle liefde. Daarnaast is de auto als een kind voor je. Veel mensen geven zelfs hun Trabant een naam, waarom dat precies is en wie dat ooit heeft verzonnen weten Joris en Deborah niet. Maar ook zij hebben de meeste Trabi’s een naam gegeven.

Interactieve documentaire
Deborah en Joris zijn enthousiast wanneer ik ze vertel dat ik een interactieve documentaire ga maken over de Trabant. De insteek, een andere weg nemen dan die zij kennen, vinden ze erg leuk. Direct laten ze duidelijk merken dat ze heel graag willen helpen en komen ze met enkele goede ideeën.

Wat zeker niet mag ontbreken
Op de vraag wat echt niet mag ontbreken in de interactieve documentaire wordt deze opsomming gemaakt:
– enthousiasme mag niet ontbreken
– ook de nadelen moeten verteld worden, er zijn immers ook problemen
– het verschil tussen 6v en 12v
– technische dingen laten zien over de Trabant
– de geschiedenis mag echt niet ontbreken, het ontstaan van de Trabant en wie heeft het nou bedacht om de auto van katoen te maken?

Het gebruik van computer
Deborah en Joris zijn redelijk handig met de computer. Ze hebben een eigen website die ze zelf onderhouden. Ook hun ouders, redelijke Trabant liefhebbers, kunnen goed overweg met de computer. Dus de interactieve documentaire mag een redelijke uitdaging zijn, daar hebben ze geen problemen mee. Wel zouden ze het heel leuk vinden als meerdere mensen het zouden kunnen bekijken, dus dat het bijvoorbeeld op het internet komt.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s


%d bloggers op de volgende wijze: