Scenario

Wanneer de gebruiker de Trabant in gaat zitten, zal ik naast de gebruiker gaan zitten. Ik zal de installatie starten zodra de gebruiker zit en er klaar voor is. Allereerst wordt de gebruiker welkom geheten in de Trabant middels een bandje ingesproken door mijzelf, omdat het natuurlijk een verhaal is wat over mij en mijn liefde voor de Trabant gaat. Ik vertel dat de Trabant een 2-takter is, dat de Trabi in 1972 is gebouwd in Zwickau en dat hij in 1994 werd ingevoerd in Nederland. Ook dat de auto sinds april 2008 in mijn bezit is. In totaal moet het verhaaltje niet te lang duren, maar de gebruiker moet wel een idee krijgen waar hij nou eigenlijk in zit.

Vervolgens gaat de reis terug in de tijd beginnen. Er wordt gevraagd aan de gebruiker of hij/zij er klaar voor is om aan te rijden. Wanneer de gebruiker ja zegt, horen we de Trabant starten, maar hij zal niet aanspringen. Om de Trabant te starten dient men eerst de benzinekraan open te draaien en ook de choke open te zetten. De gebruiker wordt dus gevraagd om dit te doen. Waarschijnlijk weet de gebruiker niet waar deze zitten, dus zal worden aangegeven waar ze zitten. Mocht het dan nog niet lukken, vertel ik ze het persoonlijk. Wanneer het beide is gedraaid, zal ik de installatie weer verder laten gaan en horen we de motor van de Trabant lopen. Ik wijs de gebruiker erop dat de benzinekraan en de choke weer dicht moeten, aangezien dit voor de auto niet goed is. Rijden doen we immers toch niet, maar zo geef ik ze wel het idee hoe het ongeveer zou functioneren.

In de auto zal een kaart liggen, hierop staat de route waar we naartoe zullen rijden. De bedoeling is dat we naar Oost-Duitsland rijden, daar waar de geschiedenis allemaal begon voor mij. Samen met de gebruiker laat ik zien hoe de liefde voor de Trabant is ontstaan. Steden die we kunnen bezoeken zijn Viersen (West-Duitsland), Berlijn, Friedebach, Dresden en tot slot Zwickau. Persoonlijk heb ik zelf niets met Zwickau, maar hier werden de Trabanten gemaakt, dus is het zinvol om ook hier een kijkje te nemen. Daarnaast is het een mooie afsluiter eveneens om nog eens beelden te laten zien van de grootste Trabant meeting.

De gebruiker bepaald zelf waar we naartoe rijden en geeft aan waar de reis naartoe zal gaan. Wel wordt de gebruiker erop gewezen dat het wellicht verstandig is om toch eerst een bezoekje aan mijn monteur te nemen zodat hij nog wat meer kan vertellen over de motor.

Tevens kun je nog een bezoekje nemen bij mij thuis, waarin mijn ouders en zus het een en het ander zullen vertellen over mijn liefde voor de Trabant. Ditzelfde geldt voor mijn Duitse Oma. Wanneer de gebruiker Duitsland in zal rijden, zal de keuze er zijn om mijn oma te bezoeken. Zij kan iets meer vertellen over de DDR, het leven toen en uiteraard ook over de Trabant. Wellicht heeft ook zij nog info die je onderweg nodig zult hebben.

In Berlijn wordt duidelijk dat de Trabant nog steeds geliefd is. Door middel van de Trabi-safari wil ik de gebruiker erop attent maken dat ze zelf een keer achter het stuur kunnen kruipen indien ze echt een keer in de Trabant willen rijden. Het is niet alleen leuk, maar ook een manier waarop er meer mensen ‘verliefd’ worden op de Trabant. Maar het belangrijkste is de geschiedenis in de stad. Delen van de muur laten een stuk geschiedenis zien dat het land in tweeën was gedeeld. Toen de muur viel, viel uiteindelijk ook de Trabant. De auto’s werden zomaar aan de kant gezet en iedereen kon ze voor niets meenemen. De Oost-Duitsers haalden massaal Westerse auto’s binnen en langzaam aan verdween de Trabant uit het straatbeeld.

In Dresden kan de gebruiker naar het oude huis van mijn moeder en oma. Daar waar ik vroeger op de straten liep met mijn stepje en mijn camera in de hand om Trabi’s te fotograferen. Hier wil ik toch de gebruiker even mee terugnemen, omdat het ook iets bij mij persoonlijk oproept. Het is een soort van verlangen naar de DDR. In een plaatsje niet ver van Dresden, namelijk Friedebach, heb ik mijn aller eerste rit in de Trabant gemaakt samen met een oom van me. Mijn oom is helaas gestorven en zijn Trabant is ook zomaar van de hand gedaan. Maar ook dit roept bij mij mooie herinneringen op. Ook heb ik nog oude beelden hiervan die ik dan zou kunnen gebruiken.

Tot slot is Zwickau natuurlijk de beste plaats om te eindigen! De stad waar de Trabant werd geboren. Hier is het monument van de Trabant, maar ook nog de restanten van de fabriek en het Trabant-museum. Deze bezoeken we uiteraard eventjes. Ook wil ik de gebruiker laten zien dat de meetings in Zwickau enorm groot zijn, waar vele mensen met hun Trabant op af komen. Dit zijn er geen honderden, maar echt duizenden. Hiermee wil ik aantonen dat de legende echt leeft. Ofwel; die Legende Lebt!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s


%d bloggers op de volgende wijze: